12 Ağustos 2012 Pazar

hep bir arkası var sonu hiç gelmeyen



Çocuklar büyümek istiyor.Israrla ,inatla.Bir zamanlar benim istediğimden daha fazla.Ne anlatmalıyım ne demeliyim bilmiyorum.Aptalca bir istek desem yanlış bir cümle olacak.Zamanın  göz açıp kapanıncaya kadar geçtiğini göstermek istesem fazla umut aşılamış olacağım.Sabır desem yetecek mi ?hem de küçük bir çocuğa.Bir de çocuk olmanın kocaman bir insan olmaktan daha özel olduğunu anlatmalıyım.Ah bazen ne kadar zor anlatmak, kelimelerin hırçın dalgalarına kapılmadan kıyıya varmak.Hani ne bileyim, bazen yanlış cümlelerin varlığı leş bekleyen kargalar gibi  gölge oluyor tepemde.Anı kolluyorlar,parçalıyorlar ortalığı.Eh o korku var tabi üzerimde .
Peki neden bu büyüme aşkı .Ben özgürlük diyorum .Her şey avucuna düşecekmiş hissi veriyor.Hiç bir kuvvetin engeline takılmadan.Ve gitme arzusu.Kaybolanları gördükçe.Yani öyle gibi.Peki özgürlüğü bize küçücük yaşta sevdiren neydi ?Kuşlar mı?Kanat çırpıyorlar oradan oraya sanki hiç yuvaları yokmuş gibi.Süzülüyorlar öylece havada. Ya gökyüzüne ne demeli  fazla özgürlük kokuyor değil mi?Şu bulutlar bugün varlar yarın yoklar.Durum böyle olunca insan bakıp da nasıl sevmez ki özgürlüğü.


susmak güzel


3 yorum:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...