1 Ekim 2012 Pazartesi

gece notu


bazen aslında bazen de değil çoğu zaman kendimi bir bataklıkta çırpınırken görüyorum
o çamur yığını içinde ellerim çırpındıkça küçülüyor sonra kollarım omuz hizama kadar kısalıyor
gövdem ,ayaklarım ve başım yerinde mi  bilmiyorum
ben bayağı bayağı batıyorum
karanlık çıkıyor  içimden ve bir de ölüler
son bir dua'm olmalı diyorum
en kötü zamanlarda okuduğum en sevdiğim dua
ama yok yok işte
düşüncelerimi de batırmış bu çamur yığını
çaresizim...........







susmak güzel






1 yorum:

  1. KARAMSARLIK VE ÇARESİZLİK, ELİNDEN TUTACAN SICAK BİR EL VE OMUZNU KOYACAĞI DOST BİR YUREK OLMALI. BELKİ ŞİİRİN SAHİBİNİN RUHUNDAKİ ÇARESİZLİĞİE BİR UMUT OLUR.

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...