21 Ekim 2012 Pazar

öylesine

İki gündür evdeyim .Bazen böyle işte şu küçücük kutu gibi yerden çıkasım gelmiyor.Ve bana dağ gibi görünen bir sürü işi bir tarafa bırakıp günün keyfini çıkarmayı seviyorum. Ocağımda dumanı tüten çayın kokusu,  pencereden bakmak ve eskilerden bir şey dinlemek ve dünden biraz da iyimser düşünmek günüme renk katan şeyler.
Taşınalı neredeyse bir ay oldu ama ben hala çoğu koliyi açmış değilim.Sanki böyle her şey  daha düzenli duruyor daha az sıkıntı veriyor.Zaten tekrar taşınma ihtimalimi göz önünde alırsak böylesi daha iyi gibi.Bu sefer önceki gibi meşakkatli olmayacağı için de seviniyorum. Ve bakalım bir sonraki durağım neresi olacak.
Aslında seviyorum göçebe hayatımı .Gerçi sadece bir sırt çantamın olmasını, bir tren kompartmanında yalnız olmayı tercih ederdim ama işte hayat her zaman istediğimiz gibi olmuyor.
Bugün küçük oğlumun günlüğünü buldum.2009 yılında öğretmeni tüm sınıfa ödev olarak vermişti günlük tutmayı.O gün kırtasiyeye gidip üzerinde spider-man resmi olan kilitli küçük boyutta bir defter almıştım.Ona gösterdiğimde çok hoşuna gitti.Hemen o gün yazmaya başladı.Bir kaç gün o hevesle yine yazdı.Sonra çok nadir eline aldı.Bende arada bir yazması için uyarsam da bunun zorla yapılmayacağını bildiğim için pek üstelemedim.Bu zamana kadar yazdıkları defterin ancak yarısı kadar ama güzel ve hoş anılar.Hımmm okudum mu ? evet ama kendi istediği için.Bugün de yazdı bir şeyler sonra gelip "anne okur musun güzel olmuş mu dedi.Ben elbette güzeldir ama senin için özel olmalı bu defter dedim.Anladı mı bilmiyorum  ama tekrar ısrarla okumamı istedi.Bende okudum .Deftere sevgili arkadaşım diye başlamış ve son günlerde yaşanan olayları özetlemiş.Çok sevdiği arkadaşının taşınmasına üzüldüğünü yazmış.Futbola olan tutkusunu yinelemiş yine öncekiler gibi.Okumayı bitirdikten sonra rica ettim her gün mutlaka az da olsa yazmasını istedim.Bana baktı gülümseyerek "bu defteri saklayacak mısın dedi"Evet dedim senin için saklayacağım sen yokken okuyacağım ve evlendiğinde eşine vereceğim dedim .Yine aynı gülümseme ile ben evlenmeyeceğim dedi.Bende sen bilirsin dedim .
Belki bir gün benim gibi yazmayı sever diye düşünüyorum ve galiba bunun olmasını da istiyorum.Keşke benimde eskiye ait böyle bir defterim olsaydı.Bir kaç kez başladığımı hatırlıyorum ama çabuk sıkılan biri olduğum için kısa bir süre sonra vazgeçiyordum.Hatta bir gün  annem bana kilitli güzel kokan pembe bir  defter almıştı.Ertesi gün büyük bir sevinçle okula götürüp arkadaşlarıma göstermiştim.Hava atmayı severdim ne yalan söyleyim hala seviyorum.Bu bana keyif veriyor ne kadar yanlış bir davranış olsa da.O defterin sonu ne oldu hiç hatırlamıyorum ama bir şeyler yazdığımı biliyorum.Şimdi olsaydı ne kadar mutlu olurdum ne çok şey hatırlar gülümserdim.İşte  bunu yaşadığım için çocuklarıma ait olan bazı şeylere saklıyorum.İleride bu onları mutlu edecek biliyorum ve bunu bilmek ve hissetmek benim için tarifsiz bir duygu...





2 yorum:

  1. Okuyunca şaşırdım ,oğlunuz yada çocuğunuz olduğunu bilmiyordum , öğrenci olduğunuzu düşünüyordum, herkesin var başlayıpta yarım bıraktığı bir hatıra defteri..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. selam canım öğrenciyim anneyim daha ne bileyim iki satır karalamayı seven öylesine biriyim .....

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...