20 Kasım 2012 Salı

gece notu /hiç bir şeye yeniden başlayamıyorum




Neden hep  yanılan ben oluyorum.Çok mu fazla inandım çok mu fazla mı sevdim .Öylesine bir şey değildi ki değersiz de değildi, kötü hiç değildi.Kapattım gözlerimi o misaldi yani.İnanmanın bazen çok ağır faturası olurmuş bunu bana yıllar önce rahmetli dedem söylemişti.Körü körüne bağlanma demişti hiç bir şeye.Ve bağlanmış olsan bile uçma  sebepli sebepsiz üstünde.Kırarlar kanadını meleğim üzülürsün demişti dedem.Ah dedeciğim şimdi ben bu satırları yazarken bil ki o içimde bitmek bilmeyen özlem başımı omzuma koyamadığım için, bil ki şu içimde ki isyan kırılan kanatlarımı avuçlarına koyamadığım için....Keşke şu an da ne halde olduğumu bilsen, yalnızlığıma dokunsan keşke...keşke............







susmak güzel

5 yorum:

  1. Maalesef insan kendi kalitesinde insanlara pek fazla rastlayamıyor. Hele mevzu erkeklerse, yani affedersiniz etraf çer çöp dolu, düzgün insan az........

    YanıtlaSil
  2. Yanıldığını düşünmek gerçekten acı veriyor biliyorum keşke her şeyi bir tecrübe olarak görebilsek ve kabullensek.keşke hiç keşke demesek

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. insan her zaman mı yanılır demek ki yanılmaya mahkumum ben

      Sil
    2. yanılmaya mahkum olduğunu düşünerek yanılıyorsun,eminim ben.

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...