4 Ocak 2013 Cuma

gece notu / öylesine

Bir kaç gündür aradığım tek şey "ev".Yine böyle küçük ve mütevazi bir yer istiyorum.Oysa daha ne zaman oldu ki buraya taşınalı ! daha çoğu koliyi bile açmadım.
Of bir de ev bulmak o kadar zor ki hele taşınmak tarif bile edemiyorum ama benim gibi  göçebe yaşayan insanlar bunu anlar.Bir de yazları yada bahar aylarında taşındığım için ilk kez kışın ortasında bunu yaşayacağım.Bu sıkıntıyı ,bu telaşı,bu rahatsızlığı.
Geçen gün boş bir daireye baktım tesadüf bu ya şimdi ki oturduğum evin kat ve numarasıyla aynıydı.Eğer tutacak olsaydım buraya çabuk ısınacaktım sanırım.Tutmadım çünkü çok fazla ücret istediler,üstelik çok büyüktü.Ama manzara süperdi dışarıya bakınca sanki şehir ayağın altındaymış gibi.Gece olunca  burada balkona çıkıp ışığın karanlığın içindeki yansımasını izlemek hoş olurdu doğrusu.Sırf bu yüzden yüksek katları seviyorum.Oradan hemen başka bir apartmana geçtim,gezdiğim daire o kadar minik bir yer ki 1+1  bir anda kafamın içinde eşyaları nereye yerleştirebilirim diye düşünmeye başladım.Eşyalar tamamda  ya çocuklar.Anlaştık demek istiyorum ama cesaretim yok.Bir kaç seçenek daha var bu ay içinde hepsini değerlendireceğim ona göre kararımı vereceğim.
Bazen düşünüyorum da bir an her şey düzelecekmiş gibi görünüyor,az kaldı diyorum kendime dayan bu kadar çok şey yaşadın bak elindeki ip hala sağlam.İlginç olan bir şey var bu kadar güçlü olduğumu hiç bilmiyordum bu kadar sabırlı olduğumu da demek ki dertler insana yalnız gelmiyor,bir süre sonra o şey neyse bizi değiştirebiliyor belki geçici belki kalıcı.
Umarım her şey istediğim gibi olur umarım bu bahar iyi olurum.

2 yorum:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...