22 Şubat 2013 Cuma

biraz cesaretsiz kaldım ve biraz da çocuk



Ben hiç büyüdüğümü hatırlamıyorum.Kocaman insan olmuşum ya evlenmişim ,çocuklarım olmuş.Ama ben hala aynıyım.Her gün aynaya baktığımı saçlarımın güneşte parladığını,gözlerimin ışıltısını,tenimin hiç değişmediğimi görüyorum.Bir çocuk  gibi gülümsediğimi biliyorum.Bir çocuk nasıl gülümser biliyor musun  içinde zerre kadar art niyet yoktur,o kadar masum o kadar saf bir gülüştür ki öpmek istersin defalarca.Gülüşünden.
Bugün  aptalca yaşımı hesapladım.Matematiği yeni sökmüş  bir çocuk gibi.Babam geldi yanıma.Her zaman yaptığı gibi gelip alnımdan öptü.Annem kızdı.Kıskandığını düşünmüyorum çünkü babamın bana olan sevgisini bilir,sadece biraz kızdı.Bana küçük bir çocuk gibi davrandığını söyledi.Sandalyemin üstüne çıkıp ben hala çocuğum diye bağırmak geldi içimden.Ama annem ,Hıhh hadi oradan eşşek kadar oldun diyecekti biliyorum.Oysa ben hiç bu kadar büyümek istemedim.Yanınızda çocuk kalsam ne var ?hiç yaramazlık yapmasam olmaz mı..



susmak güzel

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...