15 Nisan 2013 Pazartesi

Part 2: Hiçlik





Ah Joe !

Hiç bir şey bilmiyorsun.

 Her şey karmakarışık.Her şey çarpışıyor hayal ve hakikat arasında ve her şey o kadar müphem ki !

Anlatması zor.

Daha doğrusu birkaç zaman önce idrak edemeyecek kadar hiçleştim.  Hiçlik, işte bu çok kötü  Joe ! bunu sevebilirim. Bana isnat edilen her şeyden daha iyiymiş gibi, ,sufli duygularımın azgınlığından ve şeytanı esatirlerin gölgesinden azad edilmişim gibi, menfisizliğim tüm endişelerimden arınmış gibi,sanki kainat o uçsuz bucaksız ifşasını görmem için sinesini açmış gibi..

Bu çok korkutucu olurdu değil mi  ? Hiçliği sevmek, Oysa korku ,hissiyatımı köreltecek kadar büyük ve derin değildi, bana adanmış bu kutsallıkta.Güneşli bir öğle vakti  hafif çiselenen yağmur gibi.Zararsızdı.

 Ama istemiyorum Joe ! Hiç olmak istemiyorum, seçilmiş olmak da..
Kendimi layık görmüyorum ,sefid kanatlarımın altında yüzü kalbine mütercim olmuş tüm o kölelerin kurtarıcısı olmak ,bunun ne demek olduğunu biliyor musun ?

Ya da benim ne istediği mi ?

Yooo ! hayır bilmiyorsun Joe ! beni hiç dinlemedin, yazmaktan başka hiçbir işe yaramıyorsun.Orada oturup saatlerce karalıyorsun.Gitsem hatta ölsem hiç haberin olmayacak..

Bana bir bak !  elimi tut ,sarıl.İstersen  hiç konuşma  ,duyma ,dinleme,görme.
Zor değil ? Değil ,olamaz ….Joe ! bak bana !.Yanımda olduğunu bilmek istiyorum.Varlığını yeniden hissetmek,yine o eski günlerde olduğu gibi ..

Lanet olası ! hezeyanlar içinde sana kulaç açtığımı görmüyor musun ?

 Joe joe  susma ?..

Başa dönmek istiyorum en başa. Yerküre varlığından uzak .ruhlarımız çağrıldığı vakte.

Bir dilek diledim Joe ! bahçemizde ki nar ağacına.

Yanımda kal sadece

Birlikte dirileceğimiz gün yakın..








susmak güzel




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...