18 Ocak 2014 Cumartesi

Diğer yarını bulduğunda, seni bağlayacak hiçbir kural yoktur



Seni istiyorum , sana aşığım dedi şair adam; nefesini ,tenini ve gözlerini bana bağışla, benim ol, dünyayı ayakların altına sereyim.
Sinirlenmişti yazar kadın; herkes konuşuyor dedi, herkes; jüpiterin tepesinde, venüsten habersiz, dünyaya nispet ; sende konuşuyorsun ve ben hiç anlamıyorum.
Şair adam üzgündü, gözlerini devirdi kadının kucağına, öfkesine bir avuç şiir serpti ve birazda aşk. Yorgundu ikisi de ve mutsuzdu. Birbirlerine olan hiçbir savaştan mağlup çıkamıyorlardı. Oysa şair adam yenilgilerine sahip çıkmaktan, kırılan hatta biten tükenen her şeyi yeniden hayat vermekten bıkmıyordu.
Yazar kadın için tam tersiydi tüm yenilgileri daha en başından yakıyordu, eziyordu, paramparça ediyordu. Hiç olmamış gibi hiç yaşanmamış gibi...
Uzunca bir suskunluk oldu odanın içinde. Şair adam suskunluğunu sürdürürken, yazar kadın yerinden kalktı yavaşça.Karanlıkta  el yordamıyla yatak odasının kapısının önüne geldi. Arkasını döndü; titrek bir ses tonuyla seslendi şair adama "gelmiyor musun"...


susmak güzel

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...