25 Eylül 2014 Perşembe

gece notu





İnsan ayrılınca değil, yeniden kavuşma ümitleri
tükenince yıkılır. O zaman hayat son zerresine
kadar kocaman bir can sıkıntısına dönüşür. Sanki
son vapuru kaçırmışsın da bir adada mahsur
kalmışsın, güneş ağır ağır batarken sonraki vapurun
hiç gelmeyeceğini söylemişler sana, bunun can
sıkıcı bir şaka olmadığını, gerçek olduğunu
söylemişler. Buydu vaziyetim. Beni o kış bir kişi
terk edip gitmişti ama sanki iki yüz elli kişi terk
edip gitmiş gibi hissetmiştim. ”

Emrah Serbes

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...